Columnist en oud-politicus Winston Jessurun analyseert in De West het systematische morele verval in Suriname. Jessurun stelt dat talent en normen verdwijnen terwijl principeloze personen opklimmen. Het artikel verscheen op 2 april 2025.
Jessurun begint met een metafoor. Hij vergelijkt de maatschappij met goudzoekers die in een rivierbedding naar klompjes goud spoelen. Het sediment bestaat uit zand, grind, steentjes en het edelmetaal. De goudzoeker plukt steentjes, grind, beestjes en klei uit het mengsel totdat de klompjes zichtbaar worden. Zo moeten volgens Jessurun ook moreel besef, karakter en het vermogen om onderscheid te maken tussen juist en verkeerd de gouden eigenschappen van een natie zijn. Het zijn de werkelijke waarden waaruit orde, discipline en normbesef voortkomen. Die eigenschappen vormen de grondstof voor vertrouwen om een samenleving te ordenen.
Het proces is in Suriname echter vervuild en verstoord, aldus Jessurun. Elk jaar exporteert Suriname zijn best presterende, best voorbereide en best gefinancierde toplaag talent naar het buitenland. Dat gebeurt nadat zij minstens twaalf jaar vorming hebben gekregen, grotendeels op kosten van de Surinaamse belastingbetaler. Suriname ziet bitter weinig van die investering terug, schrijft Jessurun. De meesten geven hun beste jaren aan een andere maatschappij, een ander land, een andere gemeenschap. Zij bezoeken Suriname als toerist, geven misschien honderd euro per dag uit voor twintig dagen per jaar. De rest van de tijd dragen zij honderdduizenden euro’s aan kennis en moreel juiste keuzes bij aan een andere samenleving.
